Już 9 i 10 maja (sobota i niedziela) zapraszamy na premierowy set grań spektaklu, nad którym pracujemy od marca bieżącego roku. Jego twórcami są  Yoshiko Waki & Rolf Baumgart tworzącymi od lat kolektyw bodytalk.  W 2022 roku mieliśmy przyjemność współpracować przy spektaklu „BILDERZERSTÖRER”, gdzie podziwialiśmy m.in. Alexeya Torgunakova i Piotra Mateusza Wacha.

 

DRIFT … tunelem na koniec światła

Dryf. Sukces podąża za odnoszącymi sukcesy. Dyskurs wyznacza kurs: kurs ich własnej wartości, ale też kurs determinujący cel podróży. Reszta z nas poddaje się dryfowi, dryfuje – i zostawia odnoszących sukcesy samych sobie z ich sukcesami. Kopiemy dziury – czarne dziury – i chowamy się w pierwiastkach ziem rzadkich: „Grzeb zmarłych głębiej, gdzie żaden bóg ich nie dosięgnie”, kopiemy coraz głębiej i głębiej – aż nasze tunelowe widzenie dostrzeże tunel na końcu światła…Wtedy zdajemy sobie sprawę: Ciemność również rozprzestrzenia się z prędkością światła.

 

DRIFT …  to efekt współpracy niemieckiego kolektywu bodytalk oraz Teatru Rozbark. Jest to druga koprodukcja powstała w ramach tego artystycznego dialogu.

Punktem wyjścia jest pytanie, które definiuje praktykę kolektywu bodytalk, to jest – co wydarza się, gdy taniec zderza się z rzeczywistością? Co łączy tancerzy i górników?

Ciało. Rytm. Praca? Ryzyko?

Kiedyś była tu kopalnia – teraz jest scena. Rozbark. Dawna przestrzeń wydobycia odzyskuje swoją pierwotną funkcję — teatr przekształca się i dialoguje ze swoistym etosem górniczym. Co dziś wydobywamy, gdy większość zasobów została już wyczerpana? Czy na końcu pozostaje już tylko światło?

Karolinka wyrusza w drogę do Gogolina.

Schodzi w głąb.

Przechodzi przez przestrzenie

zamieszkałe przez echa: duchy, demony, szczury, szkielety

— figury pamięci i wyczerpania, poszukujące nowych złóż.

Czy tunel na końcu światła jest granicą? Czy może — powrotem? Wejdź. Idź dalej. I podziękuj temu, kto Cię tu zaprosił.

To zaproszenie ma znaczenie — zwłaszcza dziś, gdy Bitcoiny mogą stać się Bytom Coins.

 

**od Anny Piotrowskiej**

Zapraszam na spektakl DRIFT … to the tunel at the end of light wg koncepcji kolektywu bodytalk Yoshiko Waki & Rolf Baumgart. Idea twórców doskonale wpisuje się w moje poszukiwania dotyczące koncepcji „ciała industrialnego”. Koncepcja ta towarzyszy mi od samego początku, od pierwszego momentu wejścia w przestrzeń Teatru Rozbark – miejsca, które nieustannie emanuje intensywną, wielowarstwową energią. Oscyluje ona między siłą a pustką, między tęsknotą a czarną melancholią. Odczuwalne są tutaj mocno ślady ludzkich losów – historii pracy, wysiłku i przemiany, które przez sto lat były w ciągłym ruchu. Ciekawe jest to, że kopalnia – jako ogromny kombinat – nigdy się nie zatrzymywała. Była w nieustannym ruchu. Moją wizją działań artystycznych, budujących tożsamość tego miejsca – jest utrzymanie tej przestrzeni w ruchu.

 

Spektakl prezentowany również będzie w Theater im Pumpenhaus in Münster, Niemcy:

22.05.2026 (sobota), godz. 20:00 /premiera niemiecka/

23.05.2026 (niedziela), godz. 20:00

 

Credits:
Reżyseria – Yoshiko Waki, Anna Piotrowska, René Haustein,

Obsada – Kamil Bończyk, René Haustein, Aleksandra Kępińska, Anastasiia Khvorost, Sabina Letner, Julia Lewandowska, Ewa Noras, Anna Piotrowska, Daniel Zych, (gościnnie: Łukasz Szleszyński)

Scenograf – René Haustein,

Muzyka – Szymon Tomczyk,

Kostiumy  – Iga Filimowska, Ewa Noras, Anna Piotrowska,

Projekcje – Sven Stratmann,

Światło – Timo von der Horst,

Kierownik techniczny – Paweł Murlik,

Dramaturgia – Rolf Baumgart,

Produkcja – Iga Filimowska,

Grafika – anatan,

Sesja fotograficzna – Jola Staszczyk.

 

Uwaga! W spektaklu występuje: nagość, światła stroboskopowe, głośna muzyka.

Przedział wiekowy: 16+

 

YOSHIKO WAKI jest japońską choreografką i performerką, od wielu lat działającą na niemieckiej scenie teatru tańca. Ukończyła studia taneczne w Niemczech i współpracowała z licznymi zespołami oraz twórcami teatru fizycznego, m.in. w Berlinie w ramach Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz. W 2008 roku wraz z Rolfem Baumgartem założyła w Niemczech kolektyw bodytalk, działający w Münster (Nadrenia Północna-Westfalia). Zespół funkcjonuje jako niezależna grupa taneczno-teatralna, łącząca choreografię, teatr i muzykę, często w formie projektów site-specific oraz działań z udziałem lokalnych społeczności. Twórczość bodytalk charakteryzuje się silnym zaangażowaniem społecznym i politycznym oraz eksperymentalnym podejściem do formy scenicznej. Projekty zespołu często przekraczają granice tradycyjnego teatru, integrując różne grupy wiekowe i środowiskowe oraz wykorzystując przestrzenie publiczne. Kolektyw realizował liczne spektakle i projekty międzynarodowe, w tym m.in. „HOST CLUB – Last Art Standing”, „KOREALITY (K)eine Geisterbeschwörung” oraz „Jewrope”, przygotowane we współpracy z Polskim Teatrem Tańca. Produkcje grupy były prezentowane na wielu festiwalach w Europie i wielokrotnie nagradzane, m.in. Golden Yorick na Międzynarodowym Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku. Od 2016 roku bodytalk jest artystą-rezydentem Theater im Pumpenhaus w Münster, a działalność zespołu regularnie wspierana jest przez instytucje kulturalne landu Nadrenia Północna-Westfalia. Yoshiko Waki i bodytalk należą do najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli współczesnego teatru tańca w Niemczech, łącząc eksperyment artystyczny z krytycznym komentarzem społecznym.

bodytalk collective (Niemcy) to niezależny kolektyw taneczno-teatralny z siedzibą w Münster (Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy), założony w 2008 roku przez japońską choreografkę Yoshiko Waki oraz niemieckiego artystę Rolfa Baumgarta. Zespół należy do wyrazistych głosów współczesnej sceny performatywnej w Europie, łącząc taniec, teatr, muzykę i działania partycypacyjne. Twórczość bodytalk collective charakteryzuje się silnym zaangażowaniem społecznym i politycznym. Artyści podejmują aktualne tematy kulturowe i społeczne, tworząc spektakle o hybrydowej formie, często realizowane w przestrzeniach publicznych oraz z udziałem lokalnych społeczności. Projekty kolektywu przekraczają granice tradycyjnego teatru, łącząc profesjonalnych performerów z osobami niezwiązanymi zawodowo ze sceną. Zespół zrealizował liczne produkcje prezentowane na międzynarodowych festiwalach, m.in. „HOST CLUB – Last Art Standing”, „KOREALITY (K)eine Geisterbeschwörung” oraz „Jewrope”, powstałe we współpracy z Polskim Teatrem Tańca. Spektakle bodytalk collective zdobywały uznanie krytyków oraz nagrody, w tym Golden Yorick na Międzynarodowym Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku. Od 2016 roku kolektyw działa jako artysta-rezydent Theater im Pumpenhaus w Münster, a jego działalność wspierana jest przez instytucje kulturalne landu Nadrenia Północna-Westfalia. bodytalk collective rozwija autorski język sceniczny, określany jako „radykalnie lokalny”, łącząc eksperyment formalny z krytycznym spojrzeniem na współczesne społeczeństwo.

———————————————————————————————————-

EN

DRIFT … to the tunnel at the end of the light

Drift. The successful are followed by success. Discourse determines the course: the course of their own worth and the course that determines where the journey is headed. The rest of us let ourselves drift, drift – and leave the successful alone with their successes. We dig holes – black holes – and hide in the rare earths: „Lay the dead deeper where no god can reach them,” we dig further and further – until our tunnel vision spots the tunnel at the end of the light…Then we realise: The darkness also spreads with the speed of light. (Rolf Baumgart)

DRIFT … is the result of a collaboration between German dance theatre compagnie bodytalk and Teatr Rozbark. It is the second co-production created in this partnership.

bodytalk’s credo is: What happens when dance and reality collide?

What do dancers and coal miners have in common?

In Rozbark they share the same stage. The former mining building is turning theatre back into a mining place. What are the resources that get transported to the surface once everything has been undermined? Light?

Karolinka is digging her way to Gogolin meeting chain rattling ghosts, demons, rats and skeletons on the hunt for new resources.

Does the Tunnel at the end of the light mark the point of no return? No – it is it the return itself. Please, go ahead. And do thank the person who invited you here! They had something good in mind for you. This is very important in times when Bit Coins could become Bytom Coins …

 

**By Anna Piotrowska**

I invite you to the performance DRIFT … to the tunnel at the end of light, based on a concept by the bodytalk collective of Yoshiko Waki & Rolf Baumgart. The creators’ vision aligns perfectly with my exploration of the concept of the “industrial body.” This concept has been with me from the very beginning, from the moment I first stepped into the space of the Rozbark Theater—a place that constantly radiates an intense, multi-layered energy. It oscillates between strength and emptiness, between longing and dark melancholy. Here, one can strongly sense the traces of human destinies—stories of labor, effort, and transformation that have been in constant motion for a century. It is interesting that the mine—as a massive industrial complex—never stopped. It was in constant motion. My vision for artistic activities that build the identity of this place is to keep this space in motion.

 

The performance will also be presented at Theater im Pumpenhaus in Münster, Germany:
22.05.2026 (Saturday) at 20:00 /German premiere/
23.05.2026 (Sunday) at 20:00

 

Credits:
Directors – Yoshiko Waki, Anna Piotrowska, René Haustein,

Cast – Kamil Bończyk, René Haustein, Aleksandra Kępińska, Anastasiia Khvorost, Sabina Letner, Julia Lewandowska, Ewa Noras, Anna Piotrowska, Daniel Zych,

(guest performer: Łukasz Szleszyński),

Set Designer – René Haustein,

Stage Music– Szymon Tomczyk,

Costume Designers – Iga Filimowska, Ewa Noras, Anna Piotrowska,

Projections – Sven Stratmann,

Lighting – Timo von der Horst,

Technical director – Paweł Murlik,

Dramaturgy – Rolf Baumgart,

Production – Iga Filimowska,

Graphic – anatan,

Foto session – Jola Staszczyk.

 

Warning! The performance contains: nudity, strobe lighting, and loud music.
Age rating: 16+

 

YOSHIKO WAKI is a Japanese choreographer and performer who has been active on the German dance theatre scene for many years. She studied dance and dance education in Germany and has collaborated with numerous companies and artists in the field of physical theatre, including work in Berlin at Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz. In 2008, together with Rolf Baumgart, she founded the bodytalk collective in Germany, now based in Münster (North Rhine-Westphalia). The company operates as an independent dance-theatre group, combining choreography, theatre, and music, often through site-specific projects and participatory formats involving local communities. Waki’s artistic work is marked by a strong social and political engagement and an experimental approach to performance-making. Her projects frequently challenge the conventions of traditional theatre by integrating diverse groups of participants and activating public space. She has created and co-created numerous productions, including HOST CLUB – Last Art Standing, KOREALITY (K)eine Geisterbeschwörung, and Jewrope, developed in collaboration with the Polish Dance Theatre. These works have been presented at international festivals and have received multiple awards, including the Golden Yorick at the International Shakespeare Festival in Gdańsk. Since 2016, Yoshiko Waki and the bodytalk collective have been artists-in-residence at Theater im Pumpenhaus in Münster, with continued support from cultural institutions in North Rhine-Westphalia. Yoshiko Waki is recognized as an important figure in contemporary dance theatre, known for combining artistic experimentation with a critical perspective on social realities.

———–

fot. Jola Staszczyk