Ravel – Bolero „industrialnie”, Bach – brandenburski „industrialnie”, Wesołowski – Sinfonia industrialna | Teatr Rozbark & Filharmonicy Śląscy

Wykonawcy:

• Agnieszka Sawicka – skrzypce
• Adam Wesołowski – dyrygent
• dr hab. Anna Piotrowska, profesor AST – choreografia
• Filharmonia Śląska – Śląska Orkiestra Kameralna
• Zespół Artystyczny Teatru Rozbark – Kamil Bończyk, Aleksandra Kępińska, Anastasiia Khvorost, Sabina Letner, Julia Lewandowska, Ewa Noras, Anna Piotrowska, Daniel Zych

Program:

• Grzegorz Gerwazy Gorczycki – Polonez balowy na skrzypce i orkiestrę
• Johann Sebastian Bach – Aria na strunie G
• Johann Sebastian Bach – III Koncert brandenburski (w opracowaniu industrialnym)
• Adam Wesołowski – Sinfonia industrialna
• Krzysztof Penderecki – Trzy utwory w dawnym stylu
• Henryk Mikołaj Górecki – Trzy utwory w dawnym stylu
• Maurice Ravel – Bolero (w opracowaniu industrialnym)

Bytomska odsłona wydarzenia wyrasta ze spotkania dwóch śląskich instytucji oraz ich odmiennych, lecz uzupełniających się wrażliwości. Adam Wesołowski, kompozytor i dyrektor Filharmonii Śląskiej, oraz Anna Piotrowska, choreografka, reżyserka i dyrektorka Teatru Rozbark, podejmują wspólne poszukiwania wokół pojęcia industrialności Śląska. Muzyka i ruch stają się tu równorzędnymi środkami wyrazu – reagującymi na rytm, przestrzeń i pamięć miejsc związanych z przemysłowym dziedzictwem regionu. Scena Cechownia Teatru Rozbark tworzy naturalne tło dla tego dialogu, łącząc dźwięk, ciało i architekturę w spójną opowieść.

Wspólna realizacja Filharmonii Śląskiej i Teatru Rozbark w Bytomiu łączy dwa niezależnie rozwijane nurty artystyczne: program Rytmy Industrii, realizowany przez Filharmonię Śląską, oraz koncepcję „ciała industrialnego” Anny Piotrowskiej, rozwijaną w Teatrze Rozbark. Wychodząc z różnych tradycji, oba zespoły spotykają się w refleksji nad przemysłowym dziedzictwem regionu. Muzyka, ciało i przestrzeń funkcjonują tu jako równorzędne nośniki znaczeń, zapraszając odbiorców do doświadczenia industrialności Śląska nie tylko jako historii, lecz także jako żywego, wciąż obecnego rytmu.

Program koncertu prowadzi przez różne epoki muzyczne, ukazane z perspektywy współczesnej wrażliwości. Utwory barokowe – Polonez balowy Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego oraz Aria na strunie G Johanna Sebastiana Bacha – odnoszą się do porządku, rytmu, formy i skupienia. III Koncert brandenburski Bacha, zaprezentowany w opracowaniu industrialnym, otwiera barokową strukturę na nowe brzmieniowe konteksty, podkreślając jej puls i motorykę.

Centralnym punktem wieczoru jest Sinfonia industrialna Adama Wesołowskiego – kompozycja łącząca brzmienie orkiestry smyczkowej z autentycznymi dźwiękami maszyn przemysłowych, zarejestrowanych m.in. w Hucie „Kościuszko”. Utwór ten staje się przestrzenią intensywnej eksploracji relacji pomiędzy muzyką a ciałem, w której rytm pracy, przestrzenność ruchu, powtarzalność gestów oraz narastające napięcie budują wrażenie monumentalnej, dźwiękowo-ruchowej machiny.

Dalszą część koncertu tworzą Trzy utwory w dawnym stylu Krzysztofa Pendereckiego oraz Trzy utwory w dawnym stylu Henryka Mikołaja Góreckiego – kompozycje dialogujące z przeszłością, a jednocześnie osadzone w estetyce XX wieku. Ich prostota i klarowność wyznaczają pomost pomiędzy historyczną formą a współczesnym sposobem myślenia o muzyce i ruchu.

Finałem wieczoru będzie Bolero Maurice’a Ravela – utwór surowy w swej formie, oparty na powtarzalnym rytmie, który przechodzi przez różne instrumenty, stopniowo narastając w napięciu i barwie. Muzyka industrialna operuje podobnym mechanicznym pulsem i powtarzalnością, a dźwięk staje się materialnym zapisem pracy i materii.

W bytomskiej realizacji tancerze, działając w ramach koncepcji „ciała industrialnego”, niemal rytualnie oddają się temu pulsowi – ich ruch, powtarzalny i precyzyjny, wyrasta z relacji między ciałem a przestrzenią, dźwiękiem a ciszą, kontrolą a intuicją. Performerzy reagują na muzykę na równych prawach, a nie w funkcji ilustracyjnej, tworząc transowy rytuał, w którym narastające crescendo orkiestry staje się impulsem dla ciała. Surowość gestu i świadomość każdego ruchu przekształca powtarzalny motyw w fizyczne doświadczenie, czyniąc to wydarzenie wielowymiarowym performansem – spotkaniem industrialnego pulsu Śląska z rytuałem obecności ciała.

Warstwę muzyczną wydarzenia tworzy Śląska Orkiestra Kameralna pod dyrekcją Adama Wesołowskiego, z udziałem skrzypaczki i koncertmistrzyni orkiestry Agnieszki Sawickiej. Równorzędnym elementem projektu jest obecność zespołu artystycznego Teatru Rozbark, który wprowadza do koncertu wymiar performatywny. Do Sinfonii industrialnej Adama Wesołowskiego oraz Bolera Maurice’a Ravela powstały oryginalne, autorskie choreografie, rozwijające ideę „ciała industrialnego”, tworzoną przez Annę Piotrowską na przestrzeni lat. Artyści i artystki, których będziemy mogli podziwiać to: Kamil Bończyk, Aleksandra Kępińska, Anastasiia Khvorost, Sabina Letner, Julia Lewandowska, Ewa Noras, Anna Piotrowska, Daniel Zych.