13 stycznia 2026 r. (wtorek), godz. 19.00 zapraszamy na premierę Julii Stalicy, która od grudnia 2025 odbywa u nas po raz drugi artystyczną rezydencję. Finałem będzie premiera spektaklu „Ja, Jagna” w reżyserii, choreografii i wykonaniu Julii Stalicy.

 

,,W spektaklu ,,Ja, Jagna” poszukuję nowego podejścia do tańca ludowego – takiego, które odpowiada potrzebom współczesnego, zróżnicowanego społeczeństwa. Poprzez ruch, muzykę oraz symbolikę dwóch światów – tradycyjnego i nowoczesnego – tworzę przestrzeń do refleksji i reinterpretacji dobrze znanej postaci Jagny”.

 

We współczesnym dyskursie o tradycji wciąż dominuje zbyt jednolity, uproszczony i uromantyczniony obraz kultury ludowej. Polskie tańca ludowe prezentowane są najczęściej w formie estetyzowanej – oderwanej od prawdziwych, historycznych i emocjonalnych kontekstów, co sprzyja utrwalaniu zjawiska chłopomanii: idealizowania wsi, przeszłości i tradycji w sposób, który nie oddaje ich złożoności ani autentycznego charakteru. Konsekwencją jest wypłycenie znaczenia tańca ludowego, który w odbiorze społecznym bywa redukowany do barwnego folkloru, zamiast funkcjonować jako pełnoprawny, wielowymiarowy język kultury.

Moją odpowiedzią na to zjawisko jest spektakl „Ja, Jagna” – nowoczesne dzieło sceniczne, które przełamuje dotychczasowe normy estetyczne i narracyjne dotyczące tradycji, tańca ludowego i postrzegania kultury wsi. Spektakl łączy język tańca współczesnego z elementami tańca tradycyjnego, budując nową oryginalną formę wypowiedzi choreograficznej. Czerpie inspiracje z „Chłopów” Władysława Reymonta, lecz koncentruje się na wątku Jagny – bohaterki wciąż interpretowanej stereotypowo i uprzedmiotowionej. W mojej interpretacji Jagna zostaje postawiona w pozycji kobiety współczesnej, która zmaga się zarówno z narracją o sobie narzuconą przez społeczność Lipiec, jak i z tym, jak jej historia rezonuje dzisiaj. Nurty, które kierują moim procesem twórczy, to m.in. redefinicja roli kobiety w kulturze ludowej i chłopskiej; krytyczne spojrzenie na sposób, w jaki opowiadamy o tradycji; próba odzyskania głosu przez postacie, które w oryginale nie miały prawa do własnej narracji; dialog pomiędzy dawnym a współczesnym.

W spektaklu występują światła stroboskopowe.

Reżyseria, Choreografia i wykonanie: Julia Stalica,
Muzyka: Artur Pruchniewicz Amatowsky,
Reżyseria świateł i scenografii: Paweł Murlik,
Wizualizacje i Plakat: Olga Wardęga,
Strój sceniczny: Joanna Groele oraz Lena Głogowska,
Koordynacja projektu: Justyna Kukiełka,
Dokumentacja fotograficzna: Aleksandra Staszczyk oraz Mariusz Wit Tatkowski,
Partner: Bytomski Teatr Tańca i Ruchu Rozbark / Teatr Rozbark,
Partner projektu: Przecław 3D.