Architektura Wspolnoty_artykul

 

 

 

Zapraszamy do lektury tekstu pt.: Architektura Wspólnoty: Fenomen Teatru Rozbark w Pejzażu Polskiego Tańca zredagowanego przez Julię Lewandowską, przy wsparciu Kamila Bończyka – głosów zespołu artystycznego Teatru Rozbark. To opowieść o miejscu, które przez lata budowało swoją siłę poprzez wspólnotę, różnorodność i spotkanie. O codziennej pracy, wzajemnej uważności, ale także o przestrzeni dla indywidualności, samostanowienia i sprawczości każdego z nas. Zmiana jest częścią ruchu – podobnie jak w życiu i w sztuce, jest nieunikniona i może otwierać nowe możliwości. Warto jednak pamiętać, że każda zmiana dokonuje się w konkretnej konfiguracji ludzi, doświadczeń, relacji i procesów. Nie każda decyzja o zmianie musi być adekwatna do tego, co zostało zbudowane, i do warunków, w których dana wspólnota może naprawdę się rozwijać. Bo wspólnota nie musi oznaczać rezygnacji z własnego głosu. Może być przestrzenią samostanowienia, współtworzenia i sprawczości – miejscem, w którym różne głosy nie tylko mogą wybrzmieć, ale też współkształtują kierunek wspólnej drogi.

 

fot. Aleksandra Staszczyk, Slowmotioncaffe / medytacje pokoju by Anna Piotrowska